Belgenin Türkçe tercümesi:
Konu: Peki, nasıl gidiyor
Tarih: Cuma, 27 Ocak 2012 15:53:59 +0000
Lazerlerden hoşlandın mı?
Bir ara buluşalım…
İsrail çok kötü durumda… İşte neler olduğunu düşündüğüme dair kaba bir tahmin yazdım:
En iyi şey, İsrail açıklarında bulunan gaz sahası oldu.
En kötü şey ise… diğer her şey.
Önceki tahmin olan 50.000’den 100.000’e kadar füzenin şu anda Lübnan’daki Hizbullah’ın elinde olduğu bildiriliyor. Bazıları Tel Aviv’e ulaşabilecek kapasitede. Ayrıca İsrail’in önleyici hava saldırılarını zorlaştıracak çok daha gelişmiş uçaksavar silahları ve İsrail donanmasını daha savunmasız hale getirecek diğer füzeler var. Hizbullah, bir sonraki çatışmada İsrail’e toplu şekilde girerek asker veya sivilleri kaçırmayı cesurca planlıyor.
Suriye’nin çöküşü, Hizbullah’ın Suriye’ye verilen daha gelişmiş Rus silah sistemlerine erişmesini neredeyse kesin hale getiriyor. Ayrıca Suriye’nin stokladığı kimyasal ve biyolojik silahların bazılarının Hizbullah’ın eline geçme ihtimali yüksek.
Türkiye: Erdoğan, AB’den yeterli ilgi ve kabul görmemesine kızmış, neo-Osmanlı kaslarını gösteriyor ve diplomatik açıdan beceriksiz Netanyahu yönetiminden (daha çok koalisyonundan) gerçekten tiksinmiş durumda. Müslüman fundamentalist sokaklara oynamayı seçti ve Türkiye’de ve Ortadoğu’da bunu oldukça iyi başardı. Gazze’ye yönelik “Dökme Kurşun Operasyonu”ndan sonra oluşan öfkeyi kullandı ve böylece Türkiye İsrail’i otobüsün altına attı. Yıllardır birlikte çalıştıkları İsrail ajanlarını ihbar ettikleri “söyleniyor”, başka kötü niyetli davranışlar da oldu. Erdoğan, İsrail ile iyi çalışan Türk askeri kadroları temizliyor. Şu anda biraz pişmanlık duyduğunu düşünüyorum; çünkü Suriye’nin çöküşü ve bu NATO ülkesine karşı İran’ın agresif tutumu ona güçlü müttefiklerin neden önemli olduğunu hatırlatıyor olabilir. Ancak Türkiye’nin İsrail ve Kıbrıs’ın petrol ve gaz sahalarını taciz eden agresif deniz manevraları da sinir bozucu. (Dolayısıyla “biz de sana karşıyız” jesti olarak İsrail ajanlarının Kürtleri desteklemek için çalışıyor olması muhtemel; böylece Türklerin ve İranlıların kafasını daha da karıştırıyorlar.)
Mısır: Barış anlaşmasının iptali dışında (Müslüman Kardeşler ve Selefiler eski askeri liderliği devirdikten sonra bunu yapmak istiyor gibi görünüyor), Güney Sina’da önemli bir El Kaide/Hizbullah varlığına izin verildi. Eilat’taki gibi daha fazla saldırı bekleniyor. Ayrıca (Sina’daki teröristlerin) Libya çatışmasından kalan uçaksavar füzelerine sahip olduklarına inanılıyor. Bu yüzden Eilat’tan uçmak pek iyi bir fikir olmayabilir, İsrail ticari uçaklara füze savunma teknolojisi eklemiş olsa bile. Mısır tehdidi azaltmak ve Sina’daki Bedevi radikalleşmesini önlemek istese bunu yapabilir, ama boru hattının sürekli sabotajı Mısırlıların ne kadar kayıtsız olduğunun başka bir işareti: Müslüman Kardeşler’in yanlış tarafında kalmak istemiyorlar.
İran’ın nasıl biteceğini söyleyemem. Ancak ülke ne kadar politik ve ekonomik olarak kırılgan hale gelirse, aşırılıkçı mollaların bizi askeri çatışmaya çekme teşviki o kadar artar. Sorun şu ki çatışmayı sınırlı tutmak istiyorlar ve ABD’nin ne kadar ileri gideceğini tahmin edemiyorlar—özellikle seçim yılında herkes İsrail’i en çok desteklediğini göstermek için yarışırken. (Ron Paul hariç.) Bu tür rejimlerin tarihi, içeride çöken bir ülkeyi birleştirmek için dış çatışma çıkarmanın örnekleriyle dolu.
Mollaların uzun vadede hayatta kalıp kalamayacağını bilmiyorum ama ambargo nedeniyle Hürmüz Boğazı’nı mayınlamaya, Suudi ve Kuveyt petrol tankerlerini vurmaya, hatta ABD savaş gemilerine füze fırlatmayazorlanacaklarını düşünüyorum. Nükleer programdan vazgeçmeyecekler, ağır ABD ve/veya İsrail bombardımanından sonra bile devam edecekler. ABD’nin kara savaşı başlatmayacağını biliyorlar (veya öyle sanıyorlar) ve büyük olasılıkla haklılar. Bu yüzden birkaç gemiyi batırmaya, petrol fiyatlarını fırlatmaya, ABD’yi Rusya ve Çin’le çatışmaya sürüklemeye, sonunda üç denizaltılarını kaybetmeye ama Batı’dan intikam almak için birçok insanımızı öldürebileceklerini göstermeye hazır olduklarını düşünüyorum.
Bunun “inanç temelli” bir tahmin gibi geldiğini biliyorum çünkü kanıtlayamam, ama İran destekli bir saldırının—inkâr edilebilir şekilde—önümüzdeki altı ay içinde büyük Yahudi topluluk hedeflerine yönelik olarak gerçekleşeceğinden neredeyse eminim. ABD’de değil, muhtemelen Orta veya Güney Amerika’da.
